Specyfika komunikacji lekarz – pacjent

Komunikacja lekarz – pacjent jest elementem niezbędnym w budowaniu relacji, wpływającej na efektywność leczenia. Powszechność kontaktów specjalistów z osobami potrzebującymi ich pomocy, może trywializować znaczenie relacji – biorąc jednak pod uwagę jej wpływ na los pacjenta, kompetencje społeczne lekarza powinny być postawione na pierwszym miejscu. Sprawa dotyczy najwyższej wartości – życia. To właśnie do służby zdrowiu i życiu ludzkiemu zobowiązuje się lekarz. Dużą uwagę do komunikacji przywiązywać powinny zresztą wszystkie osoby związane ze służbą zdrowia.

Udar mózgu jest jedną z głównych przyczyn śmierci oraz wiodącym powodem ciężkiego i trwałego kalectwa osób dorosłych. Ryzyko wystąpienia udaru u młodych ludzi, wynoszące około 1:30 000, drastycznie wzrasta w przedziale wiekowym od 75 do 85 lat, aż do 1:45, i zwiększa się z każdym kolejnym rokiem życia. Szacuje się, że w 2030 roku z powodu udaru umrze na świecie 7,68 miliona osób (dla porównania: w 1990 roku było to 4,4 miliona), z kolei 70%, tych którzy przeżyli, będzie borykać się ze znaczną niepełnosprawnością.).

Wystarczy spojrzeć na sławne ilustracje przedstawiające Francję w roku 2000, które rysownik Jean-Marc Côté przygotował na odbywającą się w 1900 roku Powszechną Wystawę Światową w Paryżu, żeby zobaczyć, jak nietrafione mogą być przewidywania co do wynalazków przyszłości. Nikt jeszcze nie uznał za konieczne stworzenia skrzydeł dla strażaków, gigantycznych mechanicznych koników morskich dla nurków czy maszyny, z której po włożeniu jajek wyskakiwałyby od razu kurczaki.